Sprawdź jakie były ceny gazu w Europie.

1. Ceny gazu na holenderskim rynku TTF, będącym europejskim benchmarkiem w kwartale drugim i trzecim 2024 wyniosły średnio 33,5 EUR/MWh.

Zmienność cen była niższa niż w poprzednim roku, dzięki relatywnie wysokim stanom magazynów gazu i wysokiej podaży z Norwegii. Stabilne ceny gazu na TTF sprawiają, że europejscy odbiorcy mogą lepiej planować swoje wydatki energetyczne w perspektywie krótkoterminowej, co sprzyja stabilności rynku. Warto dodać, że niższa zmienność cen pobudza zainteresowanie kontraktami długoterminowymi.

2. Wzrost wolumenów handlu rok do roku.

Wzrost odnotowano głównie w Holandii, Włoszech i Austrii. Załączony wykres przedstawia skalę, jak mocno europejski handel skupia się na TTF (ponad pięciokrotnie więcej niż łącznie na pozostałych rynkach gazowych). Koncentracja na rynku TTF pokazuje, jak bardzo zdominował on europejski rynek gazu, stając się podstawowym punktem odniesienia dla cen w całej Unii. Dla traderów i inwestorów oznacza to większą płynność na TTF i potencjalnie lepsze możliwości zarządzania ryzykiem.

3. Import LNG do UE spadł o 23% w Q3 2024.

Główne czynniki to fakt, że magazyny gazu po marcu były na wysokim poziomie, rosnący rynek w Azji podbijał ceny, a popyt europejski spadał. Wzrost konkurencyjności rynków azjatyckich, które były gotowe płacić wyższe ceny za dostawy LNG wpłynął na decyzje europejskich odbiorców o zrezygnowaniu z części ładunków. Spadek popytu w Europie z kolei był czynnikiem, który powodował, że część elastycznych umów spotowych była przekierowywana do innych regionów.

4. Konsumpcja gazu w UE spadła o 69 TWh.

Ten spadek wynika głównie z mniejszego zużycia w sektorze energetycznym oraz stagnacji popytu gospodarstw domowych, widać natomiast pierwsze oznaki stabilizacji popytu w przemyśle. Zmniejszenie zużycia gazu w energetyce to efekt rosnącej produkcji z OZE, która stopniowo zastępuje konwencjonalne źródła energii. Stabilizacja popytu przemysłowego sugeruje, że sektor ten dostosowuje się do nowych realiów, w tym do niższego popytu na dobra eksportowe i mniejszej zależności od gazu w produkcji.

5. Kolejny rok głównym dostawcą LNG do UE są Stany Zjednoczone.

Co natomiast ciekawe wzrósł udział Rosji, spadł natomiast Kataru i Nigerii. Dominacja USA jako dostawcy zwiększa stabilność dostaw, a jednoczesny wzrost importu z Rosji podkreśla pragmatyzm europejskich odbiorców w kwestii zapewnienia ciągłości dostaw. Mimo deklaracji Unii o chęci rezygnacji z importu surowców z Rosji nie dzieję się to w całości. Zdecydowana większość importu LNG z Rosji w dalszym ciągu płynie do Francji, Hiszpanii i Belgii, które łącznie stanowią 87 procent. Francuska firma TotalEnergies jest powiązana z projektem Jamal LNG poprzez 20-procentowy udział mniejszościowy. Najwięcej rosyjskiego LNG płynie do terminali Zeebrugge (Belgia), Dunkerque i Montoir (Francja), Bilbao, Mugardos i Huelva (Hiszpania). Te terminale stanowią kluczowe punkty wejścia do systemu dla rosyjskiego LNG, ciekawe jeszcze jak długo będą odbierać te ładunki mimo trwającego konfliktu.

6. Produkcja energii elektrycznej z gazu spadła w UE o 12 TWh w Q3 2024.

Odnawialne źródła, takie jak wiatr i słońce, zwiększają swój udział w rynku. To ograniczenie zapotrzebowania na gaz w energetyce pozwala również na redukcję emisji CO2. Warto zwrócić uwagę również na wyższą produkcję z elektrowni atomowych we Francji w 2024 roku. Rozwój OZE oraz zwiększona produkcja z elektrowni atomowych przyczyniają się do dekarbonizacji europejskiego sektora energetycznego, co jest kluczowe dla realizacji polityki klimatycznej UE. Dalszy spadek zależności od gazu w energetyce może w przyszłości zapewnić większą stabilność rynku i zmniejszyć wrażliwość na wahania cen.

7. Wykorzystanie procentowe mocy terminali LNG.

Warto zauważyć, że to polski terminal w Świnoujściu ma najwyższe wykorzystanie mocy w UE, to pokazuje, jak bardzo była to potrzebna inwestycja oraz że jest to kluczowy obiekt dla bezpieczeństwa energetycznego Polski. Terminal w Świnoujściu stał się strategicznym elementem polskiego systemu energetycznego, umożliwiając dywersyfikację źródeł gazu i redukcję zależności od dostaw ze wschodu. Jego pełne wykorzystanie pokazuje, jak inwestycja ta odpowiada na rosnące zapotrzebowanie i wzmacnia pozycję Polski na europejskim rynku gazu. Europejskie terminale LNG odnotowały najwyższe w historii wykorzystanie mocy niecałe dwa lata temu. Wolne moce regazyfikacji LNG są jednym z kluczowych zasobów elastyczności umożliwiających zarządzanie równowagą podaży i popytu na gaz, każdy dodatkowy spadek dostaw rosyjskich zostanie w dużej mierze zastąpiony przez import LNG. Wysoka elastyczność infrastruktury LNG daje UE mocny argument na rzecz niezależności od niestabilnych źródeł dostaw gazu. Rezerwa mocy w terminalach jest kluczowa dla zapewnienia równowagi na rynku w obliczu potencjalnych zakłóceń w dostawach rurociągowych. Należy pamiętać, że umowa tranzytowa przez Ukrainę wygasa z końcem 2024 roku, więc w przyszłym roku import gazu z Rosji może być niższy. Brak odnowienia umowy tranzytowej przez Ukrainę może wymusić zmiany w kierunkach przepływów i zwiększyć rolę LNG jako kluczowego źródła dostaw gazu do UE.

8. Koszty regazyfikacji LNG do sieci mają wpływ na ceny gazu.

Jeśli zastanawialiście, jak kształtuje się koszt regazyfikacji LNG w Polsce w odniesieniu do innych krajów, to znajdziecie to na jednym z wykresów. Jest to około 1,54 Euro / MWh. Najtaniej jest rozładować statek z LNG w Belgii, Grecji i Portugalii. Niższe koszty rozładunku LNG w niektórych krajach mogą przyciągać większe wolumeny, wpływając na poziom konkurencyjności danego terminala. Ceny regazyfikajci mają pośredni wpływ na ceny gazu na poszczególnych rynkach. Wysokie koszty w Polsce w porównaniu do taniej Grecji czy Belgii wskazują na możliwość optymalizacji, by poprawić atrakcyjność terminalu, choć wydaje mi się, że taryfa nie zostanie obniżona w najbliższym czasie.

Mam nadzieję, że ten materiał był dla Ciebie ciekawy, a jeśli chcesz wiedzieć więcej o rynku energii elektrycznej -> zajrzyj na moje podsumowanie rynku energii – > https://naszrynekenergii.pl/ceny-energii-na-tge-wrzesien-2024/

Źródło -The European Union Agency for the Cooperation of Energy Regulators – Key developments in European gas markets – Q3 2024. https://www.acer.europa.eu/